Philip en de anderen review – hoe goed is dit debuut?

de banner voor de blog Philip en de anderen
Jochem

Jochem

Wil jou helpen om het boek te vinden waarnaar je op zoek bent

Table of Contents

Cees Nooteboom behoort tot beste hedendaagse schrijvers. In 1954 debuteerde hij met de roman Philip en de anderen. 69 jaar later lees ik dit boek, en laat ik er in deze review mijn licht erover schijnen.

Language is something you inherit, it’s never just you doing the talking, which helps when you’re pretending.

Cees Nooteboom

Waarom ik Philip en de anderen heb gelezen

Het leuke aan het leren kennen van de literatuur is dat je steeds meer schrijvers leert kennen. Zo maakte ik eerst kennis met de grote drie, om vervolgens het werk van bijvoorbeeld Remco Campert te lezen.

Hierna volgde (eigenlijk vanzelfsprekend) Cees Nooteboom. Ik maakte kennis met deze schrijver in een reportage van Ivo Niehe, die de schrijver voorlegde aan mensen op straat. Nooteboom mag dan wel bejubeld zijn. De roem komt voornamelijk uit het buitenland. Daarom vond ik het tijd om deze schrijver te eren, en zijn debuut te lezen.

via GIPHY

Waar gaat Philip en de anderen over?

Philip en de anderen gaat over een jongen die altijd op reis is. Eerst bij zijn oom om daarna de wereld in te gaan. Het is een verhaal zonder echte lijn omdat de hoofdpersoon steeds naar een andere plek gaat. Er is nooit een vaste plek. Het is een reisroman.

Zoekende

Dat was ik tijdens het lezen. Er is geen structuur waarop je als lezer kan voortbouwen. De hoofdpersoon gaat van plek naar plek, en van groep naar groep. Het leuke is wel dat je je hierdoor niet gaat vervelen. Er is immers altijd wel een personage waarover je kunt nadeken. Dit zorgt er echter ook voor dat je soms denkt: huh? Waarom gaat het nou zo?

Deze gedachte heb je meerdere keren tijdens het lezen. Daardoor wordt het verhaal wel interessanter vind ik.

Dit betekent ook dat je een ander boek moet pakken als je niet houdt van een verhaal dat alle kanten opgaat.

Aan de andere kant is het ook geen opsomming van meerdere verhalen. De hoofdpersoon komt immers continu andere mensen tegen die een connectie tot elkaar hebben.

Het mooie is dat dit voor mij weer een nieuwe ervaring was in de literatuur. Hiermee is Philip en de anderen ook een echt literair werk, omdat het loslaat van cliché en bekendheden, maar een uniek werk is.

Ik lees echter ook reacties op het internet over dit boek dat de lezer het lastig vind om erdoor te komen en het moeilijk kan begrijpen.

Ik kan dat laatste wel begrijpen. Het is geen hak op de tak verhaal, maar het is ook geen verhaal waarbij je denkt te weten wat er gaat gebeuren. Dit maakt het ook leuk vind ik.

Kortom, als je wilt beginnen met dit boek, weet dan dat het soms even zoeken is naar waar de hoofdpersoon is. Anderzijds is het wel een boek dat je meeneemt naar andere prachtige gebeurtenissen, die Nootenboom erg mooi kan beschrijven.

Moet een roman bovendien makkelijk zijn? Ik denk dat het veel beter is om een roman te lezen waarbij je je best moet doen om je te verwonderen. Daar leer je het meeste van.

Herkenbaar

Wie Philip en de anderen leest en reiservaring heeft, zal zichzelf in het verhaal herkennen. Je weet namelijk hoe het gaat met het ontmoeten van anderen op vakantie: je maakt een praatje met ze, deelt ervaringen uit, en probeert in sommige gevallen later nog contact te houden, dat in de meeste gevallen niet lukt.

Dat is de kern van dit boek: iemand gaat op reis, komt verschillende mensen, en bouwt met geen enkele tijdelijke vriend een echte band op.

Nooteboom kan geweldig schrijven

Je moet ook wel heel goed kunnen schrijven als je zoveel prijzen wint. Toch is het altijd fijn om kennis te maken met een onbekende schrijver, en erachter komen dat deze schrijver van een hoog niveau is.

Het is hetzelfde als een vakantieliefhebber die afreist naar een nieuwe bestemming en van de plek gaat houden. De plek voor de aankomende vakanties is al gevonden.

Met geweldig schrijven bedoel ik schrijven op een manier die de lezer boeit. We hebben namelijk dezelfde aandachtspanne als een vis, dus is het allerbelangrijkste dat we worden geboeid. Dit kun je wel aan Cees Nooteboom overlaten: zijn zinnen en woorden laten je genieten en denken over verschillende situaties. Bijvoorbeeld hoe je omgaat met een gemis.

Autobiografische onderdelen

Wie de eerder genoemde video bekijkt, weet dat Nooteboom zelf veel reist en in een klooster heeft gezeten. Destijds een internaat.

Het boek gaat over reizen. Dus deze koppeling is snel gevonden, en daarnaast verteld een man in het boek over zijn ervaringen in een internaat waar het geloof een grote rol speelde. Ik vertel dit, omdat ik het belangrijk vind om het verhaal achter de schrijver te laten zien. Als je weet waarom iemand schrijft, snap je het boek namelijk beter. En heb je nog meer leesplezier.

Philip en de anderen review: mijn advies

Ik vind dat je Philip en de anderen moet lezen. Het is een leerzame roman, omdat je leert dat je op reis het ook overleeft als je geen grote groep hebt en je omringt met diverse personen, en dat de andere personen altijd een rol in je leven vervullen. Soms voor altijd en soms voor even.

Laat dit boek de start zijn om meer boek van Cees Nooteboom te lezen. Hij schreef verschillende boeken waar het reizen een grote rol in heeft.

In een tijd waarin de wereld steeds kleiner is geworden, heeft Nooteboom een unieke plek ingenomen. Hij beschrijft namelijk het gevoel en de sfeer van een plek zo dat je je er alles bij kunt voorstellen.

Dit geldt ook voor Philip en de anderen. Koop het boek, en start met je reis. Want je zult continu op reis zijn, mee met de hoofdpersoon. Soms denk je wat doe je nu, en soms voel je met hem mee. Altijd ben je een van de anderen.

Daarom past deze roman ook bij jou.

Lees meer boekenreviews

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *